English polski
Brak obsługi JavaScript

Państwa przeglądarka ma wyłączoną obsługę Java Scriptu bądź go nie obsługuje.

Część funkcjonalności serwisu nie będzie dla Państwa dostępna.

Zalecamy włączenie obsługi Java Scriptu bądź zainstalownie innej przegląrki np.: Fire Fox-a

Za utrudnienia przepraszamy.

Informacja o  rezultatach  konferencji

W dniu 23 września  2011 r. w Warszawie odbyła się konferencja „Rozwijanie współpracy pomiędzy kształceniem zawodowym, szkolnictwem wyższym i uczeniem się dorosłych w odpowiedzi na  wyzwania uczenia się przez całe życie”, którą zorganizowała Fundacja  Rozwoju Systemu Edukacji  we współpracy z Ministerstwem Edukacji Narodowej i Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego jako wydarzenie towarzyszące polskiej prezydencji.  Konferencja poświęcona była zagadnieniom wspierania  szerokiej współpracy między instytucjami edukacyjnymi, ze szczególnym uwzględnieniem szkół wyższych, rynkiem pracy i otoczeniem społecznym w celu zapewnienia  jakości kształcenia,  drożności między podsystemami  w edukacji  i wzmacnianie uczenia się przez całe życie.

W konferencji wzięli udział przedstawiciele Komisji Europejskiej, eksperci CEDEFOP, przedstawiciele ministerstw krajów członkowskich, odpowiedzialni za kształcenie zawodowe i szkolnictwo wyższe, przedstawiciele środowisk akademickich, decydenci w obszarze kształcenia zawodowego i uczenia się dorosłych, partnerzy społeczni, eksperci z dziedziny poradnictwa kariery. Wydarzeniem towarzyszącym do konferencji była wizyta studyjna „Raising quality of VET in cooperation with employers and higher education”, zorganizowana przez  Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej I Ustawicznej we współpracy z FRSE.

Podczas sesji plenarnych oraz warsztatów uczestnicy podkreślili rolę Europejskich i Krajowych Ram Kwalifikacji oraz systemów walidacji i akredytacji w zapewnianiu jakości kształcenia oraz drożności miedzy systemami edukacji w Europie. Podkreślili, ze należy wzmacniać komplementarność systemów, w szczególności w obszarze kształcenia zawodowego i kształcenia na poziomie wyższym. Uznano, ze należy wzmacniać  udział partnerów społecznych w „trójkącie wiedzy”, obejmującym kształcenie zawodowe, szkolnictwo wyższe i rynek pracy. Podkreślony został także wkład programu „Uczenie się przez cale życie” jako europejskiego instrumentu, zachęcającego do współpracy  ponadsektorowej, w szczególności pracodawców i szkoły wyższe.  Eksperci zwrócili uwagę  na konieczność dostosowywania się do  permanentnych zmian w  środowisku pracy oraz wydłużania czasu pracy, co skutkuje potrzebą ciągłego podnoszenia i aktualizacji posiadanych kwalifikacji. Dlatego walidacja kompetencji, także tych uzyskanych w ramach edukacji  pozaformalnej i nieformalnej  będzie warunkiem  niezbędnym do  utrzymania pracowników na rynku pracy. Niezbędne jest  przygotowywanie młodych ludzi już teraz, od najwcześniejszych etapów edukacji formalnej, do  wyrabiania postawy uczenia się przez cale życie. Zwrócono uwagę na konieczność budowania programów kształcenia  w oparciu o efekty kształcenia i dalszych intensywnych prac nad wdrażaniem Krajowych Ram Kwalifikacji. Rośnie także rola  całożyciowego poradnictwa kariery, które powinno być prowadzone przez  wykwalifikowanych i dobrze przygotowanych doradców od wczesnych etapów edukacji szkolnej, po profesjonalne poradnictwo kariery w ciągu całego życia zawodowego. Uczenie się przez całe życie staje się tym samym podstawą aktywności zawodowej przez całe życie.

Konkluzje z konferencji:

a) W zakresie wstępnego kształcenia zawodowego:
- Wdrożenie  Krajowych Ram Kwalifikacji oraz systemu ECVET  jest warunkiem niezbędnym do zapewniania drożności w edukacji i powinno być wspierane na wszystkich poziomach.
- Programy kształcenia w szkołach powinny być lepiej dostosowane do potrzeb rynku pracy, a prace nad ich lepszym dostosowaniem powinny odbywać się przy udziale przedstawicieli środowisk szkół wyższych;
- Należy rozwijać współpracę między szkołami, przedsiębiorstwami, uczelniami i partnerami społecznymi, aby zapewniać absolwentom łatwe przejście ze środowiska nauki do środowiska pracy oraz promować inne niż akademickie formy kształcenia;
- należy stworzyć prawne i finansowe ramy wspierające udział  uczniów i studentów w praktykach i stażach zawodowych oraz korzystać z możliwości  mobilności ponadnarodowej w ramach kształcenia zawodowego oraz promować w tym celu naukę języków obcych i korzystanie z narzędzi ICT;
- należy dołożyć szczególnych starań, aby kształcenie nauczycieli obejmowało  także możliwość odbywania przez nich staży w szkołach wyższych lub przedsiębiorstwach.

b) W zakresie  kształcenia ustawicznego:

- Należy zwiększać dostępność  kształcenia ustawicznego, w tym także form oferowanych przez szkoły wyższe, takich jak studia podyplomowe czy kursy „a la carte”;
- Szczególną rolę powinny odgrywać usługi poradnictwa kariery zachęcające do uczenia się przez całe życie, które powinny być dostępne dla wszystkich osób na rynku pracy;
- Jakość kształcenia ustawicznego w obszarze VET jest nierozłącznie powiązana z jakością instytucji kształcących, dlatego należy  wprowadzić system akredytacji tych instytucji;
- Konieczne jest rozwijanie postaw i „umiejętności miękkich” wśród młodych osób wkraczających na rynek pracy, zgodnych z oczekiwaniami pracodawców;
- Szkoły wyższe powinny otwierać się na  odbiorców/studentów dorosłych i dowartościowywać postawę uczenia się przez całe życie;
- Należy promować budowanie  programów kształcenia w oparciu o efekty kształcenia jako warunku uznawania kwalifikacji.

c) Z perspektywy  szkół wyższych rekomendowane jest:
- Promowanie podejścia opartego na efektach kształcenia;
- Rozwijanie programów akademickich oraz programów ukierunkowanych  na kształcenie praktyczne; unikanie programów prowadzących do „ślepych zaułków”;
- Włączanie  pracodawców do prac nad programami kształcenia na uczelniach wyższych;
- Obligatoryjne śledzenie karier absolwentów;
- Wprowadzenie do programu studiów  praktyk i staży o dokładnie zdefiniowanych efektach kształcenia.

Prezentacje:

Przemówienie wprowadzające

1. Richard Lewis, były przewodniczący Międzynarodowej Sieci Agencji Zapewniania Jakości w Szkolnictwie Wyższym INQAAHE, Wielka Brytania HE i VET; Podnoszenie jakości poprzez rozszerzenie współpracy z otoczeniem społecznym.

Wprowadzenie do warsztatów

2. Mieczysława Nowotniak, Zastępca Dyrektora Biura Edukacji Miasta St. Warszawy;Współpraca szkół zawodowych z uczelniami i pracodawcami w m.st. Warszawa

3. Barbara Höller, manager projektu, Austriackie Centrum Wymiany Akademickiej OEAD; Zapewnianie jakości w uczeniu się przez całe życie w odniesieniu do edukacji dorosłych oraz kształcenia i szkolenia zawodowego(prezentacja on-line dostępna jest po dokonaniu rejestracji)

4. dr Raimo Vuorinen, koordynator projektu Europejska Sieć Całożyciowego Poradnictwa Zawodowego ELGPN, Uniwersytet Jyväskylä, Fiński Instytut Badan Edukacyjnych; Wpływ indywidualnego toku nauczania i możliwości elastycznego uczenia się na rozwijanie umiejętności zarządzania własną karierą zawodową oraz na zwiększanie zasięgu poradnictwa zawodowego

Warsztat „Współpraca: IVET – HEIs”

5. Isabelle Le Mouillour, CEDEFOP; Jasne ramy kwalifikacji, systemy akredytacji oraz walidacji dla drożności edukacji oraz kształcenia i szkolenia zawodowego

6. dr Tomasz Saryusz-Wolski, Centrum Kształcenia Międzynarodowego Politechniki Łódzkiej; Aspekty praktyczne zapewnienia komplementarności systemów (ECTS, ECVET)

7. Karin Luomi-Messerer, 3s research laboratory, Austria; Szanse i zagrożenia dla drożności pomiędzy kształceniem i szkoleniem zawodowym a szkolnictwem wyższym na przykładzie austriackim

8.Berthold Hübers, Federalny Instytut Kształcenia Zawodowego BIBB, Niemcy; Uczestnik, doradca, konsument: rola partnerów społecznych w tzw. trójkącie wiedzy – kształcenie zawodowe, szkolnictwo wyższe i rynek pracy w Niemczech

9. Barbara Pużańska, Zastępca Dyrektora, oraz Maciej Siemiątkowski, główny specjalista ds. funduszy europejskich, Biuro Polskiego Związku Pracodawców Budownictwa; Potrzeba ustawicznego rozwoju zawodowego pracowników sektora budownictwa – wyrównanie szans na europejskim rynku pracy

Warsztat „Współpraca: CVET – HEIs”

10. Klaus Fahle, Dyrektor Narodowej Agencji przy Federalnym Instytucie Kształcenia Zawodowego BIBB, Niemcy; Dualne programy nauczania: wkład w innowacyjność kształcenia zawodowego i szkolnictwa wyższego

11. Michael Ryan, Gecko Programmes, Wielka Brytania; Czy uczenie się przez całe życie jest niezbędne do osiągnięcia sukcesu na rynku pracy? Sytuacja w roku 2011

12. prof. Marek Góra, Szkoła Główna Handlowa; Edukacja jako narzędzie kształtowania i bieżącego korygowania całożyciowej ścieżki aktywności zawodowej

13. Clementina Marinoni, Fondazione Poltecnico di Milano, Włochy; Prezentacja projektu: Engineering observatory on Competence-based Curricula for job Enhancement (Ecce)

14. dr Agnieszka Chłoń-Domińczak, Instytut Badań Edukacyjnych IBE; Walidacja kwalifikacji uzyskanych na drodze nieformalnej i pozaformalnej

15. dr Tibor Bors Borbely-Pecze, doradca Węgierskiego Krajowego Biura na rzecz Rozwoju Zatrudnienia; Poradnictwo w ramach uczenia sie przez całe życie – od strategii do praktyki; poradnictwo zawodowe bez barier

Sprawozdania z warsztatów – podsumowanie konferencji

16. Dr inż. Marek Polak, Dyrektor Centrum Współpracy Międzynarodowej, Politechnika Warszawska; Sprawozdanie z pierwszego warsztatu

17. Joanna Basztura, Program Leonardo da Vinci, Dyrekcja Generalna ds. Edukacji i Kultury, Komisja Europejska; Sprawozdanie z drugiego warsztatu

18. Prof. Andrzej Kraśniewski, Sekretarz Generalny Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich; Współpraca pomiędzy kształceniem zawodowym a szkolnictwem wyższym. Zmiany w polskim systemie szkolnictwa wyższego z punktu widzenia społeczności akademickiej