Brak obsługi JavaScript

Państwa przeglądarka ma wyłączoną obsługę Java Scriptu bądź go nie obsługuje.

Część funkcjonalności serwisu nie będzie dla Państwa dostępna.

Zalecamy włączenie obsługi Java Scriptu bądź zainstalownie innej przegląrki np.: Fire Fox-a

Za utrudnienia przepraszamy.

ban_semi

ban_semi

Efektywne upowszechnianie i wykorzystywanie wyników programu ,,Uczenie się przez całe życie” nie dotyczy wyłącznie projektów zdecentralizowanych zarządzanych przez Narodowe Agencje, ale odnosi się również do projektów scentralizowanych zarządzanych przez Agencję Wykonawczą EACEA. Wychodząc naprzeciw  zaleceniom Komisji Europejskiej, Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji organizuje  seminaria dotyczące upowszechniania i wykorzystywania rezultatów projektów scentralizowanych realizowanych przez polskie instytucje.

ban_semi

23 maja 2013 r. w Warszawie po raz kolejny spotkali się koordynatorzy projektów scentralizowanych by podzielić się wiedzą i doświadczeniem z partycypowania w tego typu działaniach.. Głównym celem spotkania było określenie skutecznych metod zwiększania dostępności i wykorzystania rezultatów projektów centralnych realizowanych w Polsce oraz wzmacnianie synergii projektów zdecentralizowanych i centralnych. Podczas dyskusji, stanowiącej trzon wydarzenia, szukano odpowiedzi na pytanie, jaką rolę może pełnić Narodowa Agencja w zakresie wspierania omawianych procesów w kontekście strategii Europa 2020.

W warszawskiej Bibliotece Publicznej przy ul. Koszykowej spotkali się realizatorzy projektów centralnych programu „Uczenie się przez całe życie” (LLP) w Polsce, przedstawiciele sieci LLL (Life Long Learning), eksperci LLP, przedstawiciele Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, pracownicy i dyrekcja FRSE oraz praktycy – wnioskodawcy i przyszli beneficjenci projektów centralnych. W dyskusji czynnie brali udział przedstawiciele instytucji związanych z promowaniem koncepcji uczenia się przez całe życie – mieliśmy okazję poznać stanowisko organizacji Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej, Biura Edukacji Urzędu m.st. Warszawy oraz niemieckiej organizacji przyjmującej praktykantów programu Leonardo da Vinci, Siegmundsburger Haus Werraquelle GmbH. Gościem specjalnym była Helena Sabbagh, reprezentująca Federalny Instytut Kształcenia Zawodowego (BIBB).

 MR_wita

Uczestników powitał Członek Zarządu FRSE i Dyrektor programu „Uczenie się przez całe życie”, Marcin Rolnik. Otwierając spotkanie dyrektor podkreślił, że współpraca i wymiana doświadczeń różnych podmiotów realizujących projekty edukacyjne będzie miała kluczowe znaczenie w przyszłym programie planowanym na lata 2014 – 2020. Nie mniej istotne będzie również otwarcie się tych podmiotów na środowisko zewnętrzne, tworzenie powiązań z biznesem, organizacjami pozarządowymi czy samorządami.

O znaczeniu współpracy międzynarodowej mówiła również Anna Atłas, Dyrektor programu „Uczenie się przez całe życie”, która stwierdziła, że udział w projektach to szansa na rozwój strategii instytucji oraz metoda budowania konkurencyjności na arenie europejskiej.Te projekty otwierają nas na nowe podejście do zarządzania jakością, po pierwsze w obszarze przygotowania partnerstw do współpracy, planowania, a potem realizacji projektów i komunikacji – mówiła Anna Atłas.

 aa2

 Udział polskich instytucji w projektach centralych programu „Uczenie się przez całe życie” w latach 2007-2012 przedstawił koordynator Zespołu Upowszechniania i Wykorzystywania Rezultatów Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, Konrad Romaniuk.

Romaniuk2

Temat zarządzania jakością kształcenia w obszarze kształcenia zawodowego został rozwinięty przez Helenę Sabbagh, która omówiła znaczenie systemu dualnego w Niemczech i przedstawiła założenia międzyagencyjnego projektu ENIQAB.

s

 

O przykładach współpracy w ramach sieci akademickich mówiła prof. dr hab. Maria Mendel, skupiając się na europejskich i polskich inicjatywach wspierających rozwój sieci LLL. Ze względu na zachodzące w Unii Europejskiej zmiany demograficzne oraz kryzys gospodarczy, koncepcja uczenia się przez całe życie to obecnie najważniejszy i mocno promowany kierunek zmian w edukacji akademickiej. Międzynarodowe sieci LLL tworzą dziś ważne środowisko opiniotwórcze, dlatego polskie uczelnie zainteresowane udziałem w takich inicjatywach mają wyjątkową szansę nadawać ton rozwojowi edukacji w Europie. Zdaniem prof. Mendel FRSE może pełnić istotną rolę w zakresie rozwoju polskich sieci LLL poprzez upowszechnianie informacji o istniejących sieciach, inspirowanie do transferu wiedzy oraz wsparcie organizacyjne inicjatyw podejmowanych przez sieci.

 mendel

W dalszej części spotkania omówione zostały najważniejsze zagadnienia związane z upowszechnianiem i wykorzystywaniem rezultatów, tj. istota i znaczenie tego procesu, a także stojące przed nim wyzwania. Prowadzący sesję Tadeusz Wojciechowski dogłębnie pokazał silne i słabe strony realizacji projektów, a analiza ta miała stać się zarzewiem do dyskusji.

wojciechowski

Uczestnicy spotkania zidentyfikowali główne bariery skutecznego upowszechniania rezultatów projektów takie jak: brak powiązania pomiędzy projektem a misją i wizją uczelni, koszty związane z utrzymaniem trwałości projektu i jego promocją, utrudniony kontakt z decydentami czy obawa przed konkurencją ze strony innych podmiotów realizujących podobne działania. O tym, w jaki sposób przezwyciężyć te bariery, opowiadali realizatorzy wyróżniających się projektów centralnych LLP, tj. Joanna Zwolińska, Marcin Podogrocki i Agnieszka Chrząszcz.

zwolinska

 podogrocki

Chrzaszcz

Zwieńczeniem seminarium była dyskusja warsztatowa, podczas której uczestnicy pracowali w grupach nad 3 zagadnieniami:

  • Rozwijanie i wzmacnianie synergii projektów zdecentralizowa­nych i centralnych w Polsce
  • Wzajemne oczekiwania i możliwości współpracy polskich instytucji realizujących projekty centralne w celu większej dostępności rezultatów projektów centralnych – rola sieci LLL
  • Wspierająca rola FRSE w rozwoju upowszechniania i wykorzy­stywania rezultatów w kontekście nowych programów w latach 2014 – 2020

Chociaż zebrani reprezentowali różne instytucje i różne rodzaje inicjatyw, wnioski wypracowane w czasie warsztatów były podobne. Kolejny raz potwierdzone zostało znaczenie wzmacniania współpracy w zakresie realizacji projektów edukacyjnych, zarówno na szczeblu regionalnym, jak i międzyregionalnym. Uczestnicy poparli ideę organizowania cyklicznych spotkań poświęconych upowszechnianiu rezultatów projektów oraz wyrazili potrzebę stworzenia ogólnodostępnej bazy projektów, ukierunkowanej na pokazywanie ich rezultatów.

Ewaluacja seminarium

W seminarium aktywnie uczestniczyło 59 osób. Wszyscy uczestnicy zostali poproszeni o wypełnienie ankiety ewaluacyjnej. Otrzymaliśmy 28 ankiet co stanowi 47,5% zwrotu. Jest to bardzo wysoki poziom w pełni uprawniający nas do wyciągania wniosków ogólnych dotyczących spotkania.
Ocena była prowadzona w pięciostopniowej skali od 1 do 5, gdzie 1 to ocena najniższa a 5 to ocena najwyższa. Uczestnicy oceniali elementy organizacji seminarium, wystąpienia i prezentacje projektów podczas sesji plenarnych. Odnieśli się również do jakości dyskusji oraz oceniali wartość całego seminarium.

 

Z zebranych od uczestników ankiet wynika, że organizacja seminarium została oceniona bardzo wysoko – ocena 4,53. Równie wysoko oceniono prezentacje podczas sesji plenarnej - ocena 4,30. Również bardzo wysoko oceniono przygotowanie i prezentacje pracowników Fundacji (A. Atłas, K. Romaniuk i T. Wojciechowski) – ocena 4,40. Trudne i jednocześnie ważne dla całego seminarium było wybranie i zaproszenie przedstawicieli projektów centralnych. Prezentacje wybranych projektów centralnych uzyskały ocenę 4,14. Niezależnie jednak od pojedynczych ocen, zawsze najbardziej zależy nam, aby nasze konferencje i seminaria wnosiły nowe wartości do rozwoju zawodowego naszych uczestników. W tym obszarze wartość seminarium została oceniona (łącznie ocena wartości dyskusji i ocena przydatności dla rozwoju zawodowego) na poziomie 4,17. Ogólna ocena seminarium (średnia ocen ze wszystkich ocenianych elementów seminarium) wyniosła 4,30. Tak wysoka ocena jest w dużej mierze zasługą naszych uczestników, którzy aktywnie brali udział w dyskusji. Sprawdziła się formuła seminarium, otwartego na uczestnika i jego potrzeby aktywniejszego włączania się w dyskusję.